ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΕΔΕ ΣΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ: ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΑΥΞΗΘΗΚΕ ΑΛΛΑ ΜΕΙΩΘΗΚΕ ΚΑΤΑ 5.562 ΑΤΟΜΑ

Αναδημοσίευση από: www.localit.gr  

Το προσωπικό των δήμων και των νομικών τους προσώπων τη τελευταία διετία όχι μόνο δεν αυξήθηκε κατά 12.000, όπως ισχυρίζεται στην τελευταία έκθεσή της η μόνιμη αντιπροσωπεία της τρόϊκας στη Ελλάδα,  αλλά μειώθηκε κατά 5.562 άτομα. Στις  δε δαπάνες μισθοδοσίας επήλθε  δραστική περικοπή της τάξης του 20% λόγω εφαρμογής του μειωμένου μισθολογίου και παρά τη μεταφορά 11.530 επιπλέον μισθοδοτούμενων στο δυναμικό των δήμων.

Ειδικότερα όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε η ΚΕΔΕ και στην οποία παραθέτει αναλυτικά στοιχεία με βάση τα δεδομένα του υπουργείου Εσωτερικών καθώς και τη βάση δεδομένων της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Ανάπτυξης προκύπτουν τα εξής:

Στις 30/9/2010, το τακτικό προσωπικό των δήμων  ήταν 64.831 και το προσωπικό των ΝΠΔΔ των δήμων  ανερχόταν  κατ΄ εκτίμηση στις 12.750. Συνολικά δηλαδή το 2010 στους δήμους της χώρας υπηρετούσαν 77.581 υπάλληλοι.

Από 1/1/2011 με την εφαρμογή του «Καλλικράτη» μεταφέρθηκαν στους δήμους:

από τις νομαρχίες (πολεοδομίες κ.λπ.) 2.787 άτομα,

από τις κρατικές περιφέρειες τα στελέχη των Τεχνικών Υπηρεσιών Δήμων και Κοινοτήτων (ΤΥΔΚ), 454 άτομα,

από το υπουργείο Παιδείας οι καθαρίστριες σχολείων, συνολικά 5.951 άτομα,

από τις δημοτικές επιχειρήσεις 1.988 άτομα

από μετατάξεις ΟΑΣΑ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, κ.λπ. 350 άτομα.

Δηλαδή στο προσωπικό των δήμων και των νομικών τους προσώπων προστέθηκαν άλλα 11.530 άτομα, ανεβάζοντας έτσι τον  συνολικό αριθμό των υπηρετούντων στις 89.111. 

Ωστόσο σύμφωνα με τα στοιχεία νεώτερης απογραφής την 1η  Ιανουαρίου 2012 το προσωπικό των δήμων ανερχόταν στις 72.699 και των ΝΠΔΔ των δήμων στις 10.850. Σύνολο  83.549. 

Από τα παραπάνω λοιπόν στοιχεία προκύπτει ότι το προσωπικό των δήμων και των νομικών τους προσώπων κατά τη τελευταία διετία όχι μόνο δεν αυξήθηκε αλλά μειώθηκε κατά 5.562 άτομα.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ»: ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Του Δημήτρη Κατσούλη

 Πριν από μία δεκαπενταετία, την περίοδο 1996-1998, η Ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση ζούσε στον ρυθμό μίας δυναμικής – για τα τότε τουλάχιστον δεδομένα- διοικητικής μεταρρύθμισης ανάλογης σημασίας με εκείνη του 1911, όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος διέλυε το παλαιοδημαρχιακό κατεστημένο όπως αυτό είχε μετασχηματιστεί από την παρακμή των θεσμών που είχαν εισαγάγει οι Βαυαροί το 1835.

 Η μεταρρύθμιση της προηγούμενης δεκαπενταετίας φέρει το τίτλο «Πρόγραμμα Ιωάννης Καποδίστριας» και περιλαμβάνει δύο βασικούς πυλώνες: Το θεσμικό πλαίσιο της συγχώνευσης των 5.318 Κοινοτήτων με τη δημιουργία των νέων 1100 ΟΤΑ και το Πρόγραμμα των Μέτρων Υποστήριξης της μεταρρύθμισης, δηλαδή το Ειδικό Πρόγραμμα Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΕΠΤΑ).

 Η επιλογή  ως κωδικού τίτλου  του ονόματος του Πρώτου Κυβερνήτη του Ελληνικού Κράτους είχε καταρχήν τιμητικό αλλά και συμβολικό περιεχόμενο. Ήθελε να τιμήσει τον Κυβερνήτη για την ανολοκλήρωτη εν πολλοίς προσπάθειά του να φτιάξει Κράτος  αλλά και εμμέσως να συμβολίσει την προσπάθεια των σύγχρονων ιστορικών μεταρρυθμιστών να ξεκινήσουν την ανασυγκρότηση του Κράτους από την ανασυγκρότηση της πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Στόχος της μεταρρύθμισης ήταν η δημιουργία Ισχυρής Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δηλαδή ισχυρού και αποτελεσματικού ΟΤΑ, ικανού να σχεδιάζει και να υλοποιεί πολιτικές τοπικής ανάπτυξης, να παρέχει αποτελεσματικές και ποιοτικά αναβαθμισμένες υπηρεσίες στους πολίτες, έτσι ώστε οι κάτοικοι των χωριών να απολαμβάνουν τις υπηρεσίες που θεωρητικά – τουλάχιστον- απολαμβάνουν οι κάτοικοι των αστικών κέντρων. Ο στόχος του Ισχυρού και Αποτελεσματικού Δήμου συνδέεται άρρηκτα με την ενσωμάτωση του κεκτημένου της ευρωπαϊκής αυτοδιοίκησης και αποτελεί συνέπεια και ταυτόχρονα προϋπόθεση για την ουσιαστική  πολιτική και οικονομικοκοινωνική ενσωμάτωση των ελληνικών τοπικών κοινωνικών στο ευρωπαϊκό  αναπτυξιακό γίγνεσθαι.

Η αναντιστοιχία της κατακερματισμένης σε μικρούς και αναπτυξιακά καχεκτικούς ΟΤΑ ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης με την αναγκαιότητα  της προσαρμογής στο κεκτημένο της ευρωπαϊκής θεσμικής δομής που ενθαρρύνει την μεταφορά πόρων και αρμοδιοτήτων καθώς και την ανάληψη πρωτοβουλιών αναπτυξιακού σχεδιασμού σε πλησιέστερο προς τον πολίτη επίπεδο αποτελεί αναντίρρητα τον πρώτο δικαιολογητικό λόγο του Προγράμματος Ιωάννης Καποδίστριας.

Αξίζει να θυμηθούμε τους στόχους του Προγράμματος που ήταν οι ακόλουθοι:

•Η παροχή υπηρεσιών ισοδύναμης αποτελεσματικότητας στους κατοίκους των πόλεων και των χωριών και επομένως ο εκσυγχρονισμός του διοικητικού μας συστήματος

•Η ουσιαστικοποίηση του ρόλου των Ο.Τ.Α. και η αναβάθμιση των αιρετών και επομένως ο εκσυγχρονισμός του τοπικού πολιτικού συστήματος στη χώρα μας και η διεύρυνση της πολιτικής βαρύτητας της Πρωτοβάθμιας Τ.Α.

•Η δημιουργία ουσιαστικών προϋποθέσεων για την διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των Ο.Τ.Α.

•Ο συντονισμός των τοπικών δημοσίων επενδύσεων για έργα τεχνικής υποδομής και κοινωνικού εξοπλισμού.

•Η ενίσχυση του "ενδογενούς" δυναμικού της ελληνικής περιφέρειας, που είναι αναγκαία προϋπόθεση για μια διαρκή και "βιώσιμη" περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη.

•Η διαφάνεια στη διαχείριση των πόρων και ο κοινωνικός έλεγχος της τοπικής εξουσίας, που οδηγούν στην εξασφάλιση της νομιμότητας και της προστασίας των πολιτών.

• Οικονομίες κλίμακας στις λειτουργικές δαπάνες και αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού.

Η εφαρμογή του Προγράμματος βασίζεται σε τρεις αρχές οι οποίες συνοψίζονται στα ακόλουθα:

•Ο συνδυασμός των αρχών της δημοκρατικότητας και της αποτελεσματικότητας (μεγάλοι Ο.Τ.Α. αλλά με ενδοδημοτική αποκέντρωση).

•Η συντονισμένη εφαρμογή νομικών ρυθμίσεων και αναπτυξιακών μέτρων. Η αναπτυξιακή ενδοδημοτική ισορροπία (κατοχύρωση της αποκέντρωσης των δημοτικών δημοσίων επενδύσεων)

•Η εξασφάλιση της ευρύτερης δυνατής πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης.

Οι προαναφερόμενοι στόχοι καθώς και οι βασικές αρχές για την υλοποίησή τους αποτελούν αναπόφευκτα τα κριτήρια με τα οποία αξιολογείται δεκαπέντε χρόνια μετά η επιτυχία εκείνου του Προγράμματος και της Μεταρρύθμισης.

ΚΟΙΝΗ ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΥΘΜΙΣΗ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ

ΦΕΚ Β΄1828/8-6-2012

K.Y.A. Αριθμ. 20124 (1)

Ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών προς ΟΤΑ α΄ βαθμού.

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ

ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ − ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις της παρ. 6 του άρθρου 9 του ν. 4071/ 2012 (Α΄ 85).

2. Τις διατάξεις της παρ. 8 του άρθρου 3 του ν. 4038/ 2012 (Α΄ 14), όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τις διατάξεις της παρ. 9 του πέμπτου άρθρου του ν. 4047/2012 (Α΄ 31).

3. Τις διατάξεις του άρθρου 90 του Κώδικα για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του π.δ. 63/2005 (Α΄ 98).

4. Τις διατάξεις του π.δ. 71/2012 (Α΄ 124).

5. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις της παρούσας απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού, αποφασίζουμε:

1. Ληξιπρόθεσμες οφειλές προς δήμους ρυθμίζονται και καταβάλλονται σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 8 του άρθρου 3 του ν. 4038/2012 (Α΄ 14), όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τις διατάξεις της παρ. 9 του πέμπτου άρθρου του ν. 4047/2012 (Α΄ 31).

2. Στη ρύθμιση υπάγονται υποχρεωτικά όλες οι οφειλές ή δόσεις οφειλών που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες, με βάση τις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ), έως τις 29−2−2012, εφόσον το σύνολο των βασικών οφειλών δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες (10.000) ευρώ, όταν πρόκειται για φυσικά πρόσωπα, και τις εβδομήντα πέντε χιλιάδες (75.000) ευρώ, όταν πρόκειται για νομικά πρόσωπα.

3. Η αίτηση του οφειλέτη για την υπαγωγή στη ρύθμιση υποβάλλεται στον οικείο Δήμο, το αργότερο εντός τεσσάρων (4) μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας.

Το αίτημα για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε αριθμό δόσεων άνω των είκοσι τεσσάρων (24), εξετάζεται από τον οικείο Δήμαρχο ή τον οριζόμενο από αυτόν Αντιδήμαρχο, μετά από πρόταση του προϊσταμένου της οικονομικής υπηρεσίας του Δήμου, που αποφαίνονται σχετικά με την αδυναμία του υπόχρεου για πληρωμή σε συντομότερο χρόνο, με επισημείωση επί της υποβληθείσας αίτησης, ανάλογα με τη φορολογική εικόνα και τη φοροδοτική ικανότητα του υπόχρεου, βάσει των ακόλουθων δικαιολογητικών:

α) Υποβληθείσες δηλώσεις (όταν απαιτείται):

α1) Φορολογίας εισοδήματος των τελευταίων τριών (3) ετών

α2) Της τελευταίας εκκαθαριστικής δήλωσης ΦΠΑ και οριστικής δήλωσης ΦΜΥ

α3) Όλων των περιοδικών δηλώσεων ΦΠΑ και προσωρινών δηλώσεων ΦΜΥ που έπονται της τελευταίας εκκαθαριστικής/οριστικής και που η προθεσμία υποβολής τους έχει λήξει ένα μήνα πριν την ημερομηνία αίτησης  για υπαγωγή στη ρύθμιση

α4) Δήλωσης στοιχείων ακινήτων Ε9

β) Επίσημα στοιχεία που αποδεικνύουν ζημία των δύο (2) τουλάχιστον τελευταίων ετών

γ) Επίσημα στοιχεία που αποδεικνύουν καταστροφή αγαθών ή περιουσιακών στοιχείων επιχείρησης ή φυσικού προσώπου

δ) Δημόσια έγγραφα που αποδεικνύουν βαριά ασθένεια του οφειλέτη ή μέλους της οικογενείας του με Α΄ βαθμό συγγένειας ή προστατευόμενου μέλους, ή του

προσώπου που έχει προσωπική ευθύνη για την καταβολή της οφειλής

ε) Βεβαίωση ανεργίας από τον ΟΑΕΔ

στ) Επίσημα στοιχεία που αποδεικνύουν τη διακοπή λειτουργίας της επιχείρησης.

Τα παραπάνω δικαιολογητικά λαμβάνονται υπόψη κατά περίπτωση για τη διαμόρφωση της απόφασης επί του αιτήματος, με εξαίρεση τις δηλώσεις της ως άνω περίπτωσης α), η υποβολή των οποίων αποτελεί προϋπόθεση για την περαιτέρω εξέταση του αιτήματος.

4. Εφόσον ο οφειλέτης επιθυμεί σε οποιοδήποτε στάδιο της ρύθμισης να εξοφλήσει εφάπαξ τις υπόλοιπες δόσεις των ρυθμισμένων οφειλών, παρέχεται η δυνατότητα χορήγησης απαλλαγής κατά ποσοστό επί του εναπομείναντος ποσού των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής, ίσο με αυτό που αντιστοιχεί στον αριθμό των μηνιαίων δόσεων που τελικά διαμορφώνεται, με απόφαση του αρμόδιου οργάνου της παραγράφου 3 της παρούσας.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 8 Iουνίου 2012

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ

ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ                                      ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΜΑΝΙΤΑΚΗΣ                    ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΖΑΝΙΑΣ

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: Η ΑΘΗΝΑ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

Του Γιώργου Καμίνη

Δημάρχου Αθηναίων

Αναδημοσίευση από: www.protagon.gr

 

Η τελευταία εκλογική αναμέτρηση διαμόρφωσε στη χώρα μια νέα πολιτική πραγματικότητα που διακρίνεται από κάποια βασικά χαρακτηριστικά, τα οποία δεν αναμένεται να ανατραπούν στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση της 17ης Ιουνίου. Ξεχωρίζω δύο: Την απουσία μονοκομματικής πλειοψηφίας στην επόμενη Βουλή καθώς και τη δυναμική είσοδο στο πολιτικό προσκήνιο της Χρυσής Αυγής.

Επειδή λοιπόν στο, ορατό τουλάχιστον, μέλλον δεν θα υπάρξει μονοκομματική κοινοβουλευτική πλειοψηφία, οι πολιτικές δυνάμεις θα κληθούν να συνεργαστούν σε κυβερνητικό επίπεδο, προκειμένου να σώσουν τη χώρα που απειλείται από ολοσχερή οικονομική καταστροφή. Οποιαδήποτε σύνθεση και να έχει η αυριανή κυβέρνηση, θα κληθεί εκ των πραγμάτων να προβεί σε ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να ανατρέψει το χρεωκοπημένο μοντέλο του υπερτροφικού κράτους και της παρασιτικής οικονομίας που προκάλεσε τη μεταπολιτευτική (υπ)ανάπτυξη της χώρας. Για να συμπληρωθεί η εικόνα, πρέπει να τονίσουμε ότι η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις επικείμενες εκλογές, θα κληθεί να λειτουργήσει χωρίς να διαθέτει διοικητικό μηχανισμό αντάξιο των περιστάσεων. Επειδή, μάλιστα, τα μέτρα εσωτερικής οικονομικής ανασυγκρότησης δεν θα αποδώσουν αμέσως, πρέπει να ενταθούν στο έπακρον οι προσπάθειες να απορροφηθούν πόροι από τα αναπτυξιακά και κοινωνικά Ταμεία της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης.

Όλα αυτά συνθέτουν μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Τηρουμένων των αναλογιών, εδώ και ενάμιση χρόνο ζούμε στον Δήμο της Αθήνας μια εμπειρία αντίστοιχη και πάντως διόλου ευκαταφρόνητη, αφού η πρωτεύουσα συμπυκνώνει στο μέγιστο βαθμό όλες τις παθογένειες της χώρας. Θα προσπαθήσω στη συνέχεια να αναδείξω κάποιες αναλογίες, αρχίζοντας από την εγκατάσταση της ακροδεξιάς στους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς της δημοκρατίας μας.

Θυμίζω λοιπόν ότι η δυναμική εισβολή της αντικοινοβουλευτικής ακροδεξιάς στο πολιτικό προσκήνιο, είχε προαναγγελθεί από τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοτικών εκλογών στην Αθήνα. Τη Χρυσή Αυγή, τη ζούμε καθημερινά εδώ και ενάμιση χρόνο και έχουμε δει τον αρχηγό της να χαιρετά ναζιστικά σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, προτού το πανελλήνιο τον δει να διασχίζει το κατώφλι του Προεδρικού Μεγάρου.

Για όλους εμάς που ζούμε καθημερινά τα προβλήματα της Αθήνας, οι λόγοι για τους οποίους γιγαντώθηκε η Χρυσή Αυγή είναι απολύτως ευδιάκριτοι. Ας όψονται οι διαδοχικές κυβερνήσεις της τελευταίας εικοσαετίας που άφησαν ολόκληρες γειτονιές της Αθήνας στην τύχη τους· γιατί το κενό που δημιούργησε η απόσυρση του κράτους, ήλθε να πληρώσει ένας πρωτόγνωρος ακροδεξιός "ακτιβισμός" που εκδηλώνεται ακόμη και στο πεδίο της κοινωνικής πρόνοιας. Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας εμφανίζεται ένα ακροδεξιό κίνημα που ξεκινά “από τα κάτω”, στρατολογώντας οπαδούς και μέλη από όλες τις κοινωνικές τάξεις, από όλα τα κοινωνικά στρώματα και τα επαγγέλματα, των μηχανισμών κρατικής καταστολής συμπεριλαμβανομένων. Αρκεί να δει κανείς τα αποτελέσματα των εκλογικών τμημάτων, στα οποία ψήφισαν αποκλειστικά αστυνομικοί, για να διαπιστώσει ότι η Χρυσή Αυγή επρώτευσε με διαφορά.

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΤΑ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ

Του Μιχάλη Πικραμένου, Συμβούλου του ΣτΕ

Αναδημοσίευση από: http://www.constitutionalism.gr

 

Η εισήγηση πραγματεύεται τα όρια του νομοθέτη κατά τη συγκρότηση, οργάνωση και λειτουργία των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ενόψει του άρθρου 102 του Συντάγματος, που περιέχει δέσμη εγγυήσεων για την τοπική αυτοδιοίκηση. Εξετάζεται Η νομολογία του ΣτΕ που διέπλασε νομολογιακούς κανόνες, ερμηνεύοντας το άρθρο 102 του Συντάγματος, που συνθέτουν το βασικό περίγραμμα εντός του οποίου οφείλει να κινείται ο νομοθέτης κατά τη διαρρύθμιση του οργανωτικού σχήματος των ΟΤΑ, των αρμοδιοτήτων που τους αναθέτει, της μεταφοράς προσωπικού, καθώς και των υποχρεώσεων της Πολιτείας για την οικονομική τους ενίσχυση σε σχέση με τις μεταβιβαζόμενες αρμοδιότητες.

(Εισήγηση στη διημερίδα "Δημόσια Διοίκηση και Δημόσια Λειτουργήματα: Επισκόπηση της νομολογίας του Γ' Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας" . Πανεπιστήμιο Αθηνών 7 και 8 Νοεμβρίου 2011)

1.      Το διοικητικό σύστημα της αυτοδιοίκησης συνίσταται στη δημιουργία οργανισμών που διαθέτουν δική τους νομική προσωπικότητα, έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια και ασκούν αποφασιστικές αρμοδιότητες σε μια συγκεκριμένη ύλη της δημόσιας διοικητικής δράσης. Οι αυτοδιοικούμενοι οργανισμοί υπηρετούν την εν ευρεία εννοία αποκέντρωση υπό την έννοια ότι αναλαμβάνουν τομείς διοικητικού έργου οι οποίοι αποσπώνται από τον κεντρικό θεσμό του κράτους που ελέγχει τη δράση των εν λόγω οργανισμών δια μέσου της εποπτείας. Οι οργανισμοί αυτοί δεν διαθέτουν όμως, σύμφωνα με τη συνταγματική μας τάξη, αυτονομία, δηλαδή δεν έχουν εξουσία αυτοτελούς θέσπισης κανόνων δικαίου παρά μόνον στο πλαίσιο της κατά το άρθρο 43 παρ. 2 εδάφιο β’ του Συντάγματος νομοθετικής εξουσιοδότησης για τη ρύθμιση θεμάτων με λεπτομερειακό χαρακτήρα.

2.      Ειδική κατηγορία αυτοδιοικούμενων οργανισμών αποτελούν οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης οι οποίοι κατοχυρώνονται στο ισχύον Σύνταγμα με το μακροσκελές άρθρο 102. Στις διατάξεις του άρθρου 102 του Συντάγματος καθιερώνονται τα ουσιώδη συστατικά στοιχεία της τοπικής αυτοδιοίκησης, ήτοι η διοικητική και οικονομική τους αυτοτέλεια, η ανάδειξη των οργάνων διοίκησης από το τοπικό εκλογικό σώμα και η ανάθεση συγκεκριμένων αρμοδιοτήτων που αφορούν τη διοίκηση και διαχείριση όχι μόνον των τοπικών υποθέσεων αλλά και γενικών κρατικών υποθέσεων που επιλέγει ο νομοθέτης να μεταφέρει στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης.

3.      Τα ανωτέρω στοιχεία συναπαρτίζουν το θεμελιώδες πλαίσιο επί του οποίου οικοδομείται η οργάνωση και λειτουργία των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης από τον κοινό και κανονιστικό νομοθέτη. Τα ερωτήματα είναι: α) μπορεί ο νομοθέτης, μετά τη συγκρότηση των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης επί τη βάσει των συστατικών στοιχείων που προαναφέρθηκαν, να παρεμβαίνει στην οργάνωσή τους και να τους ανασυγκροτεί στη βάση διαφορετικού σχήματος; σε καταφατική περίπτωση υπόκειται σε δεσμεύσεις που συνυφαίνονται με τη συνταγματική κατοχύρωση της αυτοδιοίκησης; β) υπάρχουν όρια στην εξουσία του νομοθέτη να καθορίζει το περιεχόμενο που προσλαμβάνει η διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης στις επιμέρους πτυχές της που δεν ανήκουν στον συνταγματικώς κατοχυρωμένο πυρήνα τους; 

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ

Πηγή: www.localit.gr

Μέχρι τέλος Ιουλίου οι δήμοι και οι περιφέρειες της χώρας μπορούν να υποβάλλουν προτάσεις για την προπαρασκευαστική δράση στον τομέα Αθλητισμού της Γενικής Διεύθυνσης Παιδείας και Πολιτισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Όπως ανακοινώνει με επείγον έγγραφό του το υπουργείο Εσωτερικών θα χρηματοδοτηθούν διακρατικά σχέδια και πρωτοβουλίες δημόσιων οργανισμών ή φορέων της κοινωνίας πολιτών. Στόχος της συγκεκριμένης δράσης είναι να εντοπιστούν και να δοκιμαστούν κατάλληλα δίκτυα και ορθές πρακτικές στον χώρο του αθλητισμού.

Συγκεκριμένα, όπως επισημαίνεται στην σχετική επιστολή του υπουργείου Εσωτερικών ο κύριος στόχος αυτής της πρωτοβουλίας είναι η προετοιμασία μελλοντικών δράσεων της Ε.Ε. στον εν λόγω τομέα με βάση το κεφάλαιο «Αθλητισμός» κατά την περίοδο 2014-2020 όπου υλοποιείται το «Erasmus για όλους». Οι σχετικές προτεραιότητες τέθηκαν στη λευκή βίβλο του 2007 για τον αθλητισμό.

Η σχετική πρόσκληση υποβολής προτάσεων θα στηρίξει διακρατικά σχέδια στον χώρο του αθλητισμού, στους ακόλουθους τομείς:

·         καταπολέμηση του φαινομένου των «στημένων» αγώνων,

·         προώθηση της σωματικής άσκησης για την υποστήριξη της ενεργού γήρανσης,

·         ευαισθητοποίηση για αποτελεσματικά μέτρα προώθησης του αθλητισμού σε επίπεδο δήμων και κοινοτήτων,

·         κοινοί διασυνοριακοί αγώνες μαζικού αθλητισμού σε γειτονικές περιφέρειες και κράτη μέλη. 

Η αρμόδια για την εφαρμογή και τη διαχείριση της εν λόγω δράσης υπηρεσία της Επιτροπής είναι η μονάδα αθλητισμού της Γενικής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης και Πολιτισμού. Οι επιλέξιμοι υποψήφιοι περιορίζονται σε δημόσιους οργανισμούς και μη κερδοσκοπικές οργανώσεις. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να διαθέτουν νομική υπόσταση και  να έχουν την έδρα τους σε ένα από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΟΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΣΤΙΣ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ (ΑΠΕ) ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΤΩΝ ΑΠΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

Του Δημήτρη Κατσούλη

τ. Δημάρχου Αυλώνος Ευβοίας

Η σημερινή συγκυρία ίσως δεν είναι  αρκούντως εποικοδομητική για την κατάθεση προγραμματικών προτάσεων, προερχομένων πλέον από την κοινωνία των πολιτών, αλλά δεν πρέπει να παραιτηθεί κανείς από το δικαίωμα να μην αποδέχεται την διαμορφωθείσα συγκυρία των επίπλαστων διλλημάτων και να επιμείνει στη κατάθεση απόψεων και ιδίως προτάσεων  για την αντιμετώπιση κρίσιμων θεμάτων όπως είναι η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, η   εκμετάλλευση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η ανάδειξη της συμβολής της τοπικής αυτοδιοίκησης στο αναπτυξιακό γίγνεσθαι της χώρας, στο επιζητούμενο ασφαλώς και όχι στο καταρρέον.

Είναι, κατά την γνώμη μας, επίκαιρη η πρόταση την οποία είχα διατυπώσει δημοσίως ως Δήμαρχος Αυλώνος Ευβοίας πριν από μερικά χρόνια (2009) και η οποία είχε ενδυθεί και την θεσμική μορφή της Απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου μας. Η πρόταση αυτή υποβλήθηκε στον τότε Κυβέρνηση (Καραμανλή) και στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ  και είχε επίσης επαναληφθεί περί το 2010 στην τότε Υπουργό Περιβάλλοντος (Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ). Αλλά προφανώς απευθύνθηκε σε «ώτα μη ακουόντων». Συγκεκριμένα προτείναμε την παραχώρηση της χρήσης των δημοσίων εκτάσεων στην τοπική αυτοδιοίκηση και εν συνεχεία την αξιοποίησή τους με την μορφή «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα» (ΣΔΙΤ) για την ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και κυρίως για την εγκατάσταση των αιολικών πάρκων. Το όφελος για την τοπική αυτοδιοίκηση θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από το έσοδο του 1,5 % που τότε ήταν 3%, επί των ακαθαρίστων εσόδων από την πώληση της παραγόμενης ενέργειας από ΑΠΕ, ενώ η συμμετοχή της στην επένδυση θα βελτίωνε θεαματικά την αποδοχή των ΑΠΕ από τις τοπικές κοινωνίες. Ασφαλώς η τοπική αυτοδιοίκηση θα ήταν επίσης ο θεσμικός εγγυητής ανάλογων συμπράξεων και με τη συμμετοχή των ιδιωτών ιδιοκτητών εκτάσεων, οργανώνοντας την εκπροσώπησή τους. Η πρόταση αυτή θα έθετε τέλος στην σημερινή κατάσταση των συναλλαγών μεταξύ επενδυτών και δημοσίων λειτουργών των οποίων η υπογραφή είναι αναγκαία για την παραχώρηση των δημοσίων εκτάσεων ενώ η τοπική αυτοδιοίκηση παραμένει απλός θεατής που μόνο σε ορισμένες φάσεις εκφράζει απλώς την γνώμη της με όρους που δεν επιτρέπουν ούτε την ουσιαστική συμμετοχή της.

Η εφαρμογή των θεσμικών διαδικασιών των ΣΔΙΤ, με νέο αποτελεσματικότερο νομικό πλαίσιο, εγγυάται τη διαφάνεια και την διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος αλλά και του υγιούς ανταγωνισμού των επενδυτών.

Ειδικότερα, γράφαμε μεταξύ των άλλων στην επιστολή μας, τον Ιούλιο του 2009: